skakiwest@hotmail.com : Στείλτε οτι νομίζετε. Εδώ δεν χωράει λογοκρισία. Πείτε ελεύθερα τη γνώμη σας για το χώρο του αθλήματος. Τα πάντα, εάν το θέλετε εσείς, θα δημοσιεύονται ανώνυμα ή επώνυμα. Eπίσης, οτιδήποτε δημοσιεύεται εδώ, είναι ελεύθερο για αντιγραφή και αναδημοσίευση οπουδήποτε χωρίς την έγκριση κανενός.

Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2014

Συμφωνία της Βάρκιζας - 12/02/1945

Η Συμφωνία της Βάρκιζας, στις 12 Φεβρουαρίου 1945, ήταν η προσπάθεια, και το αποτέλεσμα, των τότε "Δημοκρατικών" ηγετών να αφοπλίσουν το ΕΑΜ και το ΕΛΑΣ. Να αφοπλίσουν τους νικητές του πολέμου ενάντια στον Γερμανό κατακτητή, για να αποφύγει η χώρα τον εμφύλιο πόλεμο.

Το πόσο απέφυγε η Ελλάδα τον εμφύλιο το ξέρουμε όλοι. Το ότι με τη Συμφωνία της Βάρκιζας ανοίξανε τα ξερονήσια για τους κομουνιστές αγωνιστές και αυτό το ξέρουμε όλοι.

Η Διάσκεψη της Βάρκιζας άρχισε στις 2 Φλεβάρη του 1945, ημέρα Παρασκευή και τελείωσε στις 12 του μηνός, ημέρα Δευτέρα, όπου οι δύο πλευρές κατέληξαν με την υπογραφή της σχετικής συμφωνίας από την οποία απουσίαζε ακόμη και αυτός ο όρος της γενικής αμνηστίας!!!

Το περιληπτικό πρωτόκολλο που υπογράφτηκε εκείνη της ημέρα έλεγε:

"Οι υπογεγραμμένοι αφ' ενός Ιωάννης Σοφιανόπουλος, υπουργός των Εξωτερικών, Περικλής Ράλλης, υπουργός των Εσωτερικών και Ιωάννης Μακρόπουλος, υπουργός της Γεωργίας, αποτελούντες την υπό της Ελληνικής Κυβερνήσεως εξουσιοδοτημένην Αντιπροσωπείαν και αφ' ετέρου Γεώργιος Σιάντος, γραμματεύς της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτριος Παρτσαλίδης, γραμματεύς της ΚΕ του ΕΑΜ και Ηλίας Τσιριμώκος, γενικός γραμματεύς της ΕΛΔ, αποτελούντες την υπό την ΚΕ του ΕΑΜ εξουσιοδοτημένην Αντιπροσωπείαν δηλούν, ότι επί όλων των κατά την διάσκεψιν συζητηθέντων θεμάτων κατέληξαν εις απόλυτον συμφωνίαν ήτις διατυπουμένη εις αναλυτικόν πρακτικόν θέλει υπογραφή σήμερον και ώραν 14ην"


Ειδικά με τον τρόπο που ήταν διατυπωμένο το άρθρο 3 για την αμνηστία υπήρχε πλήρης η δυνατότητα στην αντίδραση να εξαπολύσει άγριο διωγμό εναντίον των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης κάτι που φυσικά δεν άργησε να κάνει.

Για τα άλλα, κύρια, ζητήματα η Συμφωνία προέβλεπε:
  • Μονομερής αποστράτευση του ΕΛΑΣ και συγκρότηση εθνικού στρατού μέσα από κανονική στρατολογία.
  • Εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού από δοσίλογους και φασιστικά στοιχεία.
  • Διενέργεια δημοψηφίσματος και στη συνέχεια εκλογών μέσα στο 1945.

Τέλος, η Συμφωνία δεν προέβλεπε συγκρότηση αντιπροσωπευτικής κυβέρνησης, αλλά ούτε και έθιγε το θέμα της παρουσίας των βρετανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα.

Δε χωράει αμφιβολία πως επρόκειτο για έναν απαράδεκτο συμβιβασμό, για μια συνθηκολόγηση του ΕΑΜικού κινήματος, που ούτε ο συσχετισμός δυνάμεων την επέβαλε αλλά ούτε και η έκβαση της ένοπλης σύγκρουσης το Δεκέμβρη, δεδομένου ότι ο κύριος όγκος των δυνάμεων του ΕΛΑΣ ήταν ανέπαφος κι ετοιμοπόλεμος κάτι που γνώριζαν πολύ καλά οι Εγγλέζοι. Για παράδειγμα ο Βρετανός στρατάρχης Αλεξάντερ, ανώτατος διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στη Μεσόγειο την περίοδο 1944 - 1945, έγραφε στον Τσόρτσιλ στις 21 Δεκεμβρίου του '44: «Εάν υποθέσομε ότι ο ΕΛΑΣ εξακολουθεί τον αγώνα, νομίζω ότι θα είναι δυνατόν να ξεκαθαρίσομε την περιοχή Αθηνών - Πειραιώς και να την κρατήσομε σταθερά, αλλά έτσι δε νικούμε τον ΕΛΑΣ σε σημείο που να τον αναγκάσομε να συνθηκολογήση. Δεν είμαστε αρκετά ισχυροί για να κάνωμε περισσότερα και να αναλάβωμε επιχειρήσεις στην υπόλοιπη Ελλάδα.... εύχομαι να κατορθώσετε να βρήτε μια πολιτική λύση στο ελληνικό πρόβλημα γιατί έχω πεισθή ότι κάθε στρατιωτική ενέργεια, μετά την εκκαθάριση της περιοχής Αθήνας και Πειραιά θα ξεπερνούσε τις δυνατότητες των σημερινών μας δυνάμεων». Την επομένη ο Τσόρτσιλ απαντούσε: «Δεν υπάρχει θέμα να συνεχίσωμε οποιαδήποτε στρατιωτική επιχείρηση εκτός από την εκκαθάριση της περιοχής Αθηνών - Πειραιώς».


Οτιδήποτε άλλο να πούμε είναι περιττό εκτός από την επισήμανση ότι βρίσκουμε πολλά κοινά σημεία με τη σημερινή κατάσταση και τον τρόπο που λειτουργεί η αντίδραση προσπαθώντας να πείσει για τις αγνές προθέσεις της και για τα "Δημοκρατικά" της αισθήματα. Όπως επίσης και για τον μπαμπούλα που βρίσκει κάθε φορά και προβάλει, για να κάμψει, με το καλό ή το κακό, το λαϊκό κίνημα και να κρατήσει τον πληθυσμό μακρυά από διεκδικήσεις. Τότε ο εμφύλιος, σήμερα η χρεωκοπία. Σκεφτείτε τι χάνετε με την απάθεια και τι μπορείτε να κερδίσετε με τον αγώνα.

3 σχόλια:

  1. Άμα τον αγώνα τον διευθύνει πάλι η ηγεσία του ΚΚΕ, το πιό πιθανό είναι να κερδίσουμε ότι κέρδισε ο Άρης Βελουχιώτης, δηλαδή διαγραφή, διαπόμπευση, απομόνωση κι έναν μαρτυρικό θάνατο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τον αγώνα πρέπει να τον ξεκινάει, να τον καθοδηγεί και να τον στηρίζει ο λαός και τα προβλήματα του. Τώρα τι ακριβώς ρόλο παίζει η κάθε ηγεσία του κάθε κόμματος μη με ρωτάς. Άβυσσος η ψυχή της ηγεσίας και του ανθρώπου φυσικά. Το βασικό είναι να υπάρχει ένα πλαίσιο και ένας στόχος που πρέπει να στραφεί ο λαός και το εργατικό κίνημα. Αυτός ο δρόμος είναι ο σοσιαλισμός και ο στόχος είναι η λαϊκή εξουσία. Και μην ανησυχείς. Τότε, θα ακολουθήσουν θέλουν δεν θέλουν και οι ηγεσίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δείξε μου εσύ μια επανάσταση που ξεκίνησε από το λαό, χωρίς κάποιοι να την υποκινούν ή να την καθοδηγούν... Δεν καταλαβαίνω πως ο λαός χωρίς καμμιά οργάνωση και προετοιμασία θα ξεκινήσει μια επανάσταση, μπορείς να μου το κάνεις πιό λιανά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή